I morgon er den store dagen. Den er ikkje kjempestor, men den er rimeleg stor. Større enn vanleg.
I morgo er da tid for den fyrste spinningtimen min. Eg gruar meg. Eller eg grudde meg, blir meir rett å seie. I dag hadde eg nemleg gjennomkjøring av timen. Og da gjekk strålande, eller kvertfall betre enn eg hadde trudd. Sjøl med få til stades i salen fekk eg ein enorm energi. Så nå gledar eg meg til i morgo. Men da kjem til å bli ein stor dag, og eg kjem til å vere meir enn berre litt nervøs når timen startar.
Ellers har ikkje 2011 latt vente på seg. Eg følar allereie at eg er godt igang, både skulemessig og på god veg mot måla mine. Eg har gjort meir av da eg likar og eg har vore forhaldvis strukturert. Eg liker å ha det slik eg har det no. Eg ynskjer at det forsett slik.
Eg hadde eigentleg ikkje så mykje fornutig å seie, men eg sier som Are Kavlø, ein virkar mykje lurare om ein skriv på nynorsk 
adios 
